را از پرستش بتها باز داشته به عبادت و بندگى او وا دارد ، و از پيروى شيطان منع كرده به فرمانبردارى او سوق دهد ، با قرآنى كه آن را ( در همهء آفاق ) آشكار و محكم و استوار فرمود تا بندگان به پروردگارشان دانا شوند در حالى كه نادان بودند ، و به او اعتراف كنند پس از آنكه انكار داشتند ، و هستى او را اثبات نمايند بعد از آنكه باور نداشتند ، ( 2 ) پس خود را در كتابش بايشان هويدا ساخت به آنچه از قدرت و توانائيش به آنها نشان داد بى آنكه او را به بينند ( چنان كه در س 2 ى 164 مى فرمايد : إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ الْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِما يَنْفَعُ النّاسَ وَ ما أَنْزَلَ اللّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ يعنى در آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز و سير كشتى در دريا براى آنچه كه بمردم سود مى رساند و در آبى كه خداوند از ابر فرو مى فرستد پس زمين بسبب آن بعد از مردن و پژمردگى زنده و سبز و خرّم مى گردد ، و در پراكنده كردن هر جنبنده‌اى در آن و در گردش بادها و ابرى كه ميان آسمان و زمين نگاه داشته شده است هر آينه نشانه‌هايى است براى خردمندان و كسانى كه در آثار او تفكّر و انديشه مى نمايند ) و ( نيز در كتاب خود ) آنان را از سطوت و شوكتش بيم داده ، ( 3 ) و آنها را آگاه ساخت كه چگونه به انواع عذاب تباه گردانيد قومى را كه نابود نمود ، و درو كرد بسختيها ( از بين برد ) گروهى را كه داس خشم ميان آنان انداخت ( چنان كه در س 29 ى 34 مى فرمايد : إِنّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذهِِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ى 35 وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ يعنى ما بر اهل اين شهر « قوم حضرت لوط على نبيّنا و إله و عليه السّلام » از آسمان عذاب فرستاديم بسبب اينكه فاسق بوده و نافرمانى كردند ، و نشانهء آشكار از عذاب در آن شهر را باقى گذاشتيم براى گروهى كه در آن تدبّر و تأمّل نمايند ) .